Er bestaat wereldwijd niet één manier om de veehouderij te verduurzamen. In landen met hoge inkomens draait een groot deel van de discussie om het verminderen van de consumptie van vlees en zuivel om zo de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen. In lage- en middeninkomenslanden groeit daarentegen de vraag naar melk, vlees en eieren,…
Door Nick Wheelhouse Hoogleraar vergelijkende infectieziekten, Edinburgh Napier University, VK
In armere landen biedt vee inkomen, spaargeld, mest en trekkracht. Door te voorkomen dat dieren sterven of ver onder hun potentieel produceren, kan met de middelen die al worden ingezet, meer voedsel en inkomen worden gegenereerd. Daarmee is diergezondheid onderdeel van een rechtvaardiger globaal klimaatbeleid – al is dat uiteraard geen vrijbrief voor een onbeperkte groei van de veestapel.
Op basis van modelberekeningen met gegevens van bedrijven in Noord-Tanzania stelden we vast dat verwerpingen bij runderen de uitstoot per kg melk met 4 procent verhoogden bij lokale rundveerassen en met 15 procent bij hoogproductieve runderen. Als de verliezen bij zowel runderen als geiten werden meegerekend, kwam het geschatte verlies aan melk- en vleeseiwit overeen met de huidige jaarlijkse consumptie van dierlijk eiwit van ongeveer 649.000 Tanzanianen.
In dezelfde studie onderzochten we de productiviteit van lokaal vleesvee in West-Kenia. Daar stierf 16 procent van de kalveren in het eerste levensjaar en was het merendeel van de vastgestelde sterfgevallen gerelateerd aan infecties. Bij het huidige sterftepercentage kwam het eiwitverlies overeen met de jaarlijkse consumptie van rundvleeseiwit van ongeveer 4,5 miljoen Kenianen. Als de kalversterfte halveerde, daalde de geschatte uitstoot van enterisch methaan per kg rundvlees met 3,2 procent. Doordat meer kalveren overleefden, nam de totale uitstoot van enterisch methaan echter toe.
Mijn pleidooi is om voedselzekerheid, bestaanszekerheid en klimaatresultaten in samenhang te beoordelen, in plaats van ervan uit te gaan dat een hogere efficiëntie automatisch leidt tot een absolute vermindering van de broeikasgasuitstoot door de veehouderij wereldwijd.
Diergezondheid alleen zal het klimaatprobleem van de veehouderij niet oplossen. Maar wie ziekte buiten het klimaatbeleid houdt, negeert uitstoot die niet leidt tot voedselproductie of die niet bijdraagt aan het levensonderhoud van mensen. Een rechtvaardige transitie van de veehouderij betekent dat overconsumptie wordt teruggedrongen waar die hoog is, de toegang tot voedzaam voedsel wordt verbeterd waar die beperkt is en vermijdbare verliezen overal worden verminderd.
Het originele artikel stond eerder op de Amerikaanse website The Conversation
