‘Het moet wat kosten’

De groene partijen eisen van boeren voortdurend de meest kostprijsverhogende maatregelen om te voorkomen dat mestgassen weglekken naar het milieu: peperdure luchtwassers, prijzige emissiearme vloeren, kostbare kappen op mestsilo’s. Betekent duur effectief en veilig? Beslist niet! In de V-focus van april 2019 twee onderzoekers die hun sporen verdienden in de wereld van de chemie.

De verbazing is groot als zij ontdekken dat boeren wettelijk worden verplicht om eerst schadelijke mestgassen te laten ontstaan, en daarna worden verplicht om die met dure maatregelen te lijf te gaan. Denk aan ammoniak en geur. Zoiets is ondenkbaar in de chemische industrie, helemaal omdat er methoden zijn die verhinderen dat mestgassen ontstaan, een aanpak bij de bron.
De groene partijen eisen echter dure investeringen van de boer. Investeringen die schadelijke neveneffecten blijken te hebben: de vorming van het uiterst brandbare methaan en het levensgevaarlijke H2S-gas. Methaan stijgt op en verzamelt zich in stallen met een luchtwasser in het luchtkanaal onder het dak. Eén vonkje en het vuur verspreidt zich via de nok in no time door de hele stal. In rundveestallen met een emissiearme vloer gebeurt hetzelfde, maar dan onder de vloer. In emissiearme stallen kunnen hierdoor heel snel, heel veel slachtoffers vallen. Daarnaast is er het dodelijke H2S dat jaarlijks levens eist van dieren en soms mensen.
Het zou de groene partijen sieren wanneer zij medeverantwoordelijkheid nemen voor de schadelijke neveneffecten van de groene investeringen die zij afdwongen voor boeren. Maar nee, de vele slachtoffers van stalbranden en dodelijke mestgassen worden evengoed weer op het bord van de boer geschoven. Opnieuw eisen de groene partijen dure investeringen van de boer, deze keer voor het voorkomen van slachtoffers.
Chemici vinden het absurd dat boeren de schadelijke mestgassen niet aanpakken bij de bron. Zorg er gewoon voor dat die gassen niet kunnen ontstaan! Boeren willen niets liever dan dat, een eenvoudige en betaalbare methode, die effectief is voor het milieu en geen slachtoffers eist. En daar ligt de kern van het probleem: dit soort methoden wordt niet toegestaan door de groene politiek. Het moet wat kosten: geld en slachtoffers.

Delen via:
Meer over: Column

4 Reacties op ‘Het moet wat kosten’

  1. boerin schreef:

    Dat is natuurlijke ook juist de bedoeling van de Partij van de dieren en Groen Links om de boer er maar zo slecht mogelijk uit te laten komen en steeds maar zeggen dat dit de grootste vervuilers van ons klimaat zijn, daar scoort men mee bij de mensen in de steden die geen weet hebben van de werking van de natuur en gassen, die kunnen ze van alles wijsmaken en daardoor worden deze partijen groot, zie de uitslag van vandaag wat betreft de provinciale verkiezingen, ik hoop dat er nu een weerwoord komt van de partij die van niets tot een grote partij is binnen gekomen. Het meest trieste vind ik dat een hardwerkende eerlijke groep Nederlanders op deze manier wordt neergezet en tot grote investeringen wordt gedwongen. Ook het injecteren is niet door de boer uitgevonden maar door de politiek en nu pas weet men wat dit met de bodem doet, vooruitzien is nog nooit het sterkste punt van de politiek geweest, nu ook regeert de waan van de dag en worden er verkeerde beslissingen gen0men voor de toekomst wat dus dan blijkt weer helemaal fout te zijn geweest. Kapitaalvernietiging

  2. post schreef:

    Wat is het alternatief?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *