De vergeten kant van verzuurde bossen op zand

Wat is de oorzaak van de verzuring van bossen op (droge) zandgronden? Is het werkelijk de stikstof uit de veehouderij? Of zijn het de naaldbomen die hier in de vorige eeuw op grote schaal zijn aangeplant?

Het aandeel dat landbouw en natuurbeheerders hebben in de problematiek van de verzuring van de bossen is moeilijk te kwantificeren. Dat komt doordat vrijwel alle wetenschappelijke onderzoeken zich eenzijdig toespitsen op de landbouwzijde van de problematiek. Dat ook de bosbeheerders met hun keuzes van weleer een groot aandeel moeten hebben in de verzuring van de bossen en het verlies van biodiversiteit, blijkt onder meer uit bosbouwstudies uit de jaren ’50. Toentertijd wezen deskundigen op de negatieve effecten van de massale aanplant van naaldbomen. Bomen bezitten de eigenschap om de bodemvruchtbaarheid te beïnvloeden: verschillende soorten naaldbomen zorgen voor verzuring van hun omgeving. Tegenwoordig wordt dit aspect veelal vergeten.

Meer dan de helft van de Nederlandse bossen bestaat uit naaldbomen. De grove den is veruit de meest voorkomende soort (foto: Shutterstock).

Ook in Nederland is er een duidelijk verband tussen het aandeel dennen in het bos en de mate van bodemverzuring, zo blijkt uit analyse van meetdata. Welk effect hebben die naaldbomen? En hoe is de relatie met stikstofdepositie uit de veehouderij? Lees het vanaf 21 juli in V-focus.

Delen via:
Meer over: Onderzoek en beleid

Reacties zijn gesloten.