Crises bij de gratie van media en wetenschap

De hedendaagse voedselschandalen trekken veel aandacht, denk aan de huidige paardenvlees- en aflatoxine-affaire. Kranten en tijdschriften wijden er vele kolommen aan. Media blazen de schandalen veel te veel op, stelt Wageningen UR, en dat versterkt het vertrouwen van de consument in onze voedselproductie niet. Gisteren werden zo’n 25 journalisten bijgepraat over de maatschappelijke gevolgen van hun schrijverijen en over de werkelijke schade voor de volksgezondheid. Die laatste viel enorm mee, of was meestal heel veel kleiner dan wij, de journalisten, onze lezers willen laten geloven. De Wageningse beschouwingen waren uiterst informatief.

De journalisten kregen er weliswaar van langs, maar heel fair was dat de wetenschap ook de hand in eigen boezem stak. Ook wetenschappers blazen crises op, door vooral de risico’s voor de volksgezondheid te benadrukken. Risico’s voor de volksgezondheid zijn momenteel ‘in de mode’, met dit soort problemen kunnen nieuwe onderzoeksprojecten worden binnengehaald. En die onderzoeksprojecten zijn hard nodig om een wetenschappelijke afdeling financieel in de benen te houden, zo gaf een van de hoogleraren openlijk toe.

Maar…. nu de media de risico’s voor de volksgezondheid zwaar overdrijven voor hun verkoopcijfers, en de wetenschap hetzelfde doet, wie is er dan nog geloofwaardig? En verder denkend: ondervinden voedselproducenten (zoals boeren) onevenredige gevolgen van de ijver voor inkomsten door media en wetenschap? De redactie denkt van wel.

Delen via:
Meer over: Column

1 Reactie op Crises bij de gratie van media en wetenschap

  1. Tanner Norton schreef:

    Wie wil dat zijn informatie wordt opgepikt, moet volgens Van Woerkum afstemmen op de informatiebehoefte, belevingswereld, zorgen en vragen van z’n publiek. Zorgen over bijvoorbeeld risico’s van vaccinatie, worden niet weggenomen door te zeggen dat ze heel klein zijn, of niet wetenschappelijk bewezen. Communiceren voorbij het wensmodel komt volgens Van Woerkum neer op dialoog en het opbouwen van relaties. Alleen dan kan de zender – journalist, wetenschapper of voorlichter – een idee krijgen van informatiebehoeften en de impact van z’n boodschap.