In 2026 wordt de melkveesector met beide benen op de grond gezet. Dat stelt Jelmer Sietzema, senior bedrijfsadviseur bij aaff. Dat komt door de forse prijscorrectie. Tegelijk drukken fiscale afrekening, mestafzet en fosfaatrechten zwaar op de liquiditeit. Juist de combinatie en timing van deze kosten bepalen hoe comfortabel bedrijven het jaar doorkomen—goed inzicht en een…
Veel melkveehouders krijgen in 2026 te maken met uitgestelde belasting uit eerdere goede jaren, die nu samenvalt met een lage melkprijs. Daardoor ontstaan knelpunten niet zozeer door slechte resultaten, maar door botsende kasstromen. Waar vroeger weinig belasting werd betaald, is nu €0,01–€0,03 per kg melk gebruikelijk. Voorbereiding op hoogte en timing is dus essentieel.
Daarnaast zorgt het wegvallen van derogatie voor hoge mestafzetkosten (€0,07–€0,09 per kg melk), met sterke regionale verschillen. Vroege aanwending geeft het beste rendement; extra mestopslag kan zinvol zijn als kosten gelijk liggen met afzet. Ruime opslag (10–12 maanden) verkleint afhankelijkheid van de markt en is een vorm van risicomanagement.
Fosfaatrechten drukken ook op de laatste liters melk. Extra productie kan alleen lonen met eigen rechten; bij lease (ca. €80/kg) lopen de kosten op tot circa €0,36 per kg melk. In combinatie met mestkosten tast dit de financiële buffer aan. Door onzeker aanbod en afroming is scenario-denken bij groei of krimp noodzakelijk.
De sector wordt volatieler, met schommelingen in prijzen, kosten en regels. Dat vraagt om sturen op bandbreedtes, liquiditeit en scenario’s in plaats van gemiddelden. 2026 is daarom een jaar om voorzichtig te opereren: focus op liquiditeit en risicobeheersing, en stel langetermijninvesteringen liever uit. (aaff)
