Dure waterheffing terug naar de tekentafel

Waterschappen willen de landbouw gaan belasten voor de vervuiling van het oppervlaktewater. De Commissie Aanpassing Belastingstelsel (CAP) stelt voor te beginnen met één vervuilingseenheid per hectare, wat voor een bedrijf met 50 hectare grond zal neerkomen op zo’n 3.000 euro per jaar. Onlangs werd de publicatie van het definitieve plan uitgesteld, vanwege de kritiek die erop is.

Het nieuwe belastingplan van de waterschappen, dat half maart gepubliceerd zou worden, is terug naar de tekentafel. Er was teveel kritiek op. Nu zal het op 1 juni verschijnen berichtte de CAB. Het CAB-plan ‘Klaar voor de Toekomst’ werd enkele dagen voor Kerst 2017 online gezet. Dit plan beoogt een eerlijke verdeling van de kosten: partijen die profijt hebben van de maatregelen en/of de kosten maken, moeten de waterschapslasten dragen. Het beginsel ‘de vervuiler betaalt’ is dan ook een belangrijk uitgangspunt bij de belastingherziening.

Plannen doorgelicht

Wetenschapper Jaap Hanekamp (UCR Middelburg) en Geesje Rotgers (V-focus) lichtten de plannen door. Onderzocht is over het beginsel ‘de vervuiler betaalt’ correct is toegepast. Ook is getoetst of de normen die waterschappen stellen voor de waterkwaliteit in landbouwgebieden, haalbaar zijn. Immers, onhaalbare normen zullen leiden tot oneindige kosten wanneer waterschappen die normen tóch nastreven.

Het onderzoeksrapport werd op 6 maart door sectorpartijen aangeboden aan de Tweede Kamer en de Unie van Waterschappen.

Het volledige onderzoeksrapport ‘De boer betaalt, maar voor welke vervuiling?’ is hieronder te downloaden. Een samenvatting staat in V-focus april 2018.

Log in met uw V-focus-account en download hier het rapport De boer betaalt, maar voor welke ‘vervuiling’?

Verder lezen?
Inloggen met uw V-focus-account:

Wachtwoord vergeten? | Meld een probleem

1 Reactie op Dure waterheffing terug naar de tekentafel

  1. bert@carpay-advies.nl schreef:

    Mij lijkt een oplossing om de lasten te verhogen in combinatie met de mogelijkheid om geen (of beperkt) hogere lasten te betalen indien men meewerkt de belasting/vervuiling meetbaar te verminderen. Er ligt inmiddels een schat aan wetenschappelijke publicaties die aangeven in welke richting oplossingen liggen om de samenwerking tussen bodem, biologie en plant optimaal te benutten en de noodzaak voor chemie te verminderen. De maatschappelijke baten zijn groter dan alleen het verbeteren van de waterkwaliteit. Een extra financiele prikkel kan net dát zetje geven dat voor sommigen (velen?) nodig is daar praktijkervaring mee op te doen. Zien is geloven. Ik werk er graag aan mee.